Zmiany w umowach terminowych – nowelizacja Kodeksu Pracy

zmiany w umowach terminowych

5 sierpnia 2015 roku, Prezydent RP podpisał nowelizację kodeksu pracy. Nowe przepisy wiążą się ze zdecydowanym wzmocnieniem pozycji pracownika oraz dążeniem ustawodawcy do zwiększenia stabilności stosunku pracy. Jakie zmiany w umowach terminowych wprowadzają nowe regulacje?

Zgodnie ze zmianami, umowa na okres próbny może zostać zawarta z tym samym pracownikiem dopiero po upływie 3 lat od zakończenia poprzedniego stosunku pracy. Wprowadzenie takiego przepisu to nic innego jak prawne uregulowanie poglądu dominującego w orzecznictwie. Umowa na okres próbny, co do zasady nie powinna być zawierana z tym samym pracownikiem, ponieważ zakłócony zostałby cel tego rodzaju porozumienia – sprawdzenie pracownika, jego umiejętności oraz przydatności na danym stanowisku pracy.

Ustawodawca jasno określa, że to umowa o pracę na czas nieokreślony jest umową gwarantującą pracownikowi największą stabilność stosunku pracy. Ogranicza zatem czas, na który mogą być zawierane umowy na czas określony. Oprócz ograniczenia ilościowego, które miało miejsce dotychczas (trzecia z kolei umowa na  czas określony z mocy prawa uzyskiwała status umowy na czas nieokreślony), wprowadza ograniczenie czasowe – umowy na czas określony mogą być zawarte maksymalnie na okres 33 miesięcy łącznie. Razem z poprzedzającą umowy terminowe umową na okres próbny, łączny okres zatrudnienia na podstawie umów terminowych nie może zatem przekroczyć 36 miesięcy. Ograniczenie ilościowe, które zostało wspomniane powyżej, zostało natomiast zmodyfikowane. Pracodawca może zawrzeć z jednym pracownikiem maksymalnie trzy umowy na czas określony  (czwarta umowa z mocy prawa stawać się będzie umową na czas nieokreślony).

Zgodnie z nowymi regulacjami, okres wypowiedzenia umowy na czas określony oraz nieokreślony,  zostanie zrównany. Pracownicy zatrudnieni na podstawie tych umów, objęci będą okresem wypowiedzenia wynoszącym:

a) 2 tygodnie, w przypadku zatrudnienia u danego pracodawcy przez okres nie dłuższy niż 6 miesięcy,

b) 1 miesiąc, przy zatrudnieniu trwającym od 6 miesięcy do 3 lat,

c) 3 miesiące, przy zatrudnieniu u danego pracodawcy przez czas przekraczający 3 lata.

Znowelizowane przepisy pozwolą pracodawcy zwolnić pracownika ze świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, bez konieczności uzyskania zgody pracownika. Dotychczas mogło mieć to miejsce tylko w drodze porozumienia. Od 2016 roku pracodawca będzie mógł zwolnić pracownika ze świadczenia pracy na mocy jednostronnego oświadczenia woli.

Chcesz być na bieżąco? Podaj swój adres email!